Şarapçılık gagauzlarda-o kultura varlıı hem adet, angısı dedelerdän evlad boylarına geçer. Komradın yaşayanı İvan Arnaut yakın 40 yıla ev şarabını yapȇr. Herbir üzüm salkımı – o ana-bobalarlan baalantıyı gösterer. Şarabın dadında milletin harakteri, musaafircilii, çalışkannıı korunȇr.
Şarapçı İvan Arnaut – yakın 40 yıla becerikliinnän çalıştırȇr hem ilerleder halkın tradiţiyalarını. Ona deyni şarap – o diil sade mal, angısını var nicä kullanmaa — o gagauzun musaafircilii hem saygısı. İvan Arnaut sayȇr, ani herbir gagauzun evindä lääzım bulunsun ev şarabı.
«Herbir gagauz aylesi isteer hem savaşȇr, ki onun evindä olsun bir filcan şarap. Bir musaafir geldiynän olsun neylän konuklamaa»,- İvan Arnaut sayȇr.
İvan ev şarabını eski soy üzümnerdän yapȇr, angıları Moldovanın hem Gagauziyanın topraklarında büüyer.
«Вu yıl zayber, kuderka, nova hem lidiya üzümnerini aldım»,- İvan Arnaut sayȇr.
Üzümün şaraba dönmesi yolu zor hem büük. Koyulu kuralları da taa ii kullanmaa, söleer İvan.
«Üzümü taa satın aldıynan, drobilkadan geçirdik da iki sutkaya braktık. Sora täskta sıkȇrız da şırayı maazaya kolvereriz»,- İvan Arnaut sayȇr.
Şarapçının laflarına görä, genç şarap bir aydan zeedä lääzım durulsun. Bu vakıtta o olgunnaşȇr hem dadını açȇr.
«Şarap kaynamaktan sora 40 gün lääzım durulsun»,- İvan Arnaut sayȇr.
İvan Arnaut belli eder, ani üzümü taa ii sentäbrinin bitkisindä, oktäbrinin çeketmesindä toplamaa, çünkü bu zamanda o olȇr hem güneşin kuvedini alȇr, angısı sonda şarabın dadında açılȇr.